Fot. Pop yard/opole.pl
Fot. Pop yard/opole.pl
Korzenie Nocy Kupały sięgają czasów przedchrześcijańskich. Dawni Słowianie świętowali w ten sposób najkrótszą noc i najdłuższy dzień w roku, oddając cześć siłom przyrody oraz urodzajowi. W tradycji ludowej święto było związane z radością, zabawą i różnego rodzaju rytuałami mającymi zapewnić zdrowie, pomyślność i miłość.
Do najbardziej znanych zwyczajów należało rozpalanie ognisk, wokół których tańczono i śpiewano. Popularne były także skoki przez ogień, które miały symbolicznie oczyszczać i chronić przed nieszczęściem.
Zobacz także Policja prosi o pomoc w indentyfikacji psa i ustaleniu właściciela. Uwaga, drastyczne zdjęcia.18+
Ważnym elementem obchodów było również puszczanie wianków na wodę. Młode kobiety układały wianki z kwiatów i ziół, a następnie puszczały je na rzekach lub stawach. Według wierzeń sposób, w jaki wianek płynął, miał zwiastować przyszłość, zwłaszcza w sprawach uczuciowych.
Z Nocą Kupały wiąże się także legenda o kwiecie paproci. Choć paprocie nie kwitną, według podań osoba, która odnalazłaby taki kwiat podczas tej wyjątkowej nocy, mogłaby liczyć na szczęście, bogactwo i spełnienie marzeń.
Po przyjęciu chrześcijaństwa wiele dawnych zwyczajów połączono z obchodami wigilii św. Jana Chrzciciela. Stąd współcześnie często używa się nazwy Noc Świętojańska. Mimo upływu wieków liczne elementy dawnej tradycji przetrwały i są organizowane w wielu miejscowościach jako wydarzenia kulturalne i rekonstrukcje dawnych obrzędów.
W dyskusji: 3