W powszechnej opinii Walentynki to święto "importowane" ze Stanów Zjednoczonych. Rzeczywiście, to kultura amerykańska w XX wieku w dużej mierze rozpropagowała zwyczaj wręczania kartek, kwiatów i upominków 14 lutego. Sama geneza święta jest jednak znacznie starsza i związana z Europą oraz tradycją chrześcijańską.
W Chełmnie znajduje się jedno z najważniejszych w Polsce miejsc związanych z kultem św. Walentego. W kościele pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny przechowywane są jego relikwie. To tutaj 14 lutego odbywają się nabożeństwa ku czci patrona zakochanych.
Postać św. Walentego owiana jest tradycją i przekazami z pierwszych wieków chrześcijaństwa. Według jednej z najbardziej znanych legend był on kapłanem, który wbrew decyzji cesarza Klaudiusza II udzielał potajemnych ślubów młodym parom. Cesarz miał zakazać małżeństw, uznając, że nieżonaci mężczyźni lepiej sprawdzają się jako żołnierze. Za nieposłuszeństwo Walenty został skazany na śmierć. Jego męczeństwo datuje się na III wiek
Z czasem zaczęto czcić go jako patrona zakochanych. W tradycji kościelnej przypisuje mu się także opiekę nad osobami cierpiącymi na choroby nerwowe i psychiczne.
Relikwie świętego trafiły do Chełmna prawdopodobnie w XIII wieku. Od tego czasu dzień 14 lutego ma w mieście wymiar religijny, a kult św. Walentego jest tu obecny od stuleci - na długo przed tym, zanim Walentynki zaczęły funkcjonować jako świeckie święto w popkulturze.
Współczesne obchody łączą oba wymiary - duchowy i kulturowy. Przykład Chełmna pokazuje, że 14 lutego nie jest wyłącznie efektem amerykańskiej tradycji, lecz świętem o znacznie starszych, europejskich korzeniach.
