(Fot. Daggy)
Wystawa jest owocem współpracy Miasta Opola z Muzeum Śląska Opolskiego. Tym razem poświęcona wybitnemu fotografikowi i malarzowi Stanisławowi Boberowi.
20 umieszczonych fotografii na Placu Kory pod Dworcem Głównym PKP, to dopiero preludium twórczości Bobera.
Zobacz także Węzeł Opole Zachód czekają duże zmiany. Obecne rozwiązanie przejdzie do historii
- Tutaj prezentujemy część jego prac powojennego Opola, ale na naszej wystawie czasowej, którą będziemy prezentować od 14 listopada tego roku pokażemy również jego wcześniejszą twórczość, czyli m.in. z kresów wschodnich - mówi Dyrektor Muzeum Śląska Opolskiego, Iwona Solisz.
Wystawa będąca nie lada gratką dla miłośników historii, a szczególnie miłośników historii Opola. Fotografie ulokowane w centrum miasta mają zachęcić i narobić "smaka" na więcej. A po więcej będziemy mogli udać się do Muzeum Śląska Opolskiego 14 listopada.
O Stanisławie Boberze słów kilka
Urodził się w mieszanej rodzinie polsko-ormiańskiej. Matka Helena z Dawidowiczów pochodziła z rodziny ormiańskiej, ojciec był Polakiem, ale zafascynowany tą kulturą zażyczył sobie być pochowany na cmentarzu ormiańskim. Związki rodzinne z Ormianami ułatwiły Stanisławowi Boberowi, po wczesnej śmierci ojca, uzyskanie stypendium Zakładu Naukowego im. dr. Józefa Torosiewicza we Lwowie. Po ukończeniu gimnazjum Bober rozpoczął naukę we lwowskim Instytucie Sztuk Plastycznych, uzyskując dyplom w 1936. Odbył również kurs fotografiki na Politechnice Lwowskiej u Adama Lenkiewicza, a także kursy z pedagogiki, reklamy i handlu.
Zobacz także Powiatowy Festiwal Przetworów na Rynku w Otmuchowie. Regionalne smaki i pojazdy służb
Przybycie do Opola
Okres okupacji przeżył w Stanisławowie, pracując w wyuczonych zawodach. 18 lipca 1945, w wyniku zmiany granic państwowych i wysiedleniu Polaków ze wschodnich ziem, przyjechał do Opola, gdzie osiedlił się na stałe. Włączył się aktywnie w nurt życia kulturalnego powojennego miasta, biorąc udział w organizacji teatru (z którym współpracował jako dekorator i okazjonalnie aktor), prowadząc zajęcia w Ognisku Kultury Plastycznej, współtworząc oddział Związku Zawodowego Polskich Artystów Plastyków i kierując pracownią fotografii artystycznej w Powiatowym Domu Kultury. Zawodowo pracował jako nauczyciel liternictwa w Gimnazjum Spółdzielczym.
Zajmował się także pracą artystyczną. Tworzył fotografie, projekty plakatów, okładek i pocztówek, ilustracje, plansze wystawowe, obrazy, grafiki. Miał 18 indywidualnych wystaw, w tym dwie w ZSRR i po jednej w Kanadzie i Australii.
Ten artykuł nie ma komentarzy do wyświetlenia.