(Fot. Dżacheć)
Był rok 1998, kiedy ówczesne władze rządowe pracowały nad reformą administracyjną kraju. Jednym z jej skutków miało być zmniejszenie liczby województw z 49 do 12. Opolskie znalazło się w grupie regionów likwidowanych. Opolanie postanowili walczyć o swoje. Malowali twarze na żółto-niebiesko, pisali petycje, protestowali, urządzali blokady. 7 czerwca 1998 roku ponad 100 tysięcy osób stanęło wzdłuż biegnącej przez Opolszczyznę międzynarodowej drogi E40 w tzw. "Łańcuchu nadziei".
Przyszedł kto mógł, by w zwartym szyku walczyć o małą ojczyznę. Ich wysiłek opłacił się, Opolszczyzna pozostała województwem. Pomnik upamiętniający to wydarzenie stoi niemal w samym sercu Opola od 6 sierpnia 2000 roku.
Zobacz także Domowa hodowla szczurów wymknęła się spod kontroli?Zwierząt może szybko przybywać
- Myśmy zaczęli na Krakowskiej pod PDT-em i w dwie godziny było 600 podpisów, czyli 600 ludzi przystąpiło do OKOOP-u. No i zaczęła się lawina. Gdybyśmy wtedy nie zaczęli w styczniu, czekalibyśmy dłużej, to wylądowalibyśmy jak koszalińskie - mówi Janusz Wójcik, który stanął na czele OKOOP-u.
18 lipca 1998 r. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w uchwale o nowym podziale administracyjnym kraju powołał województwo opolskie.
W dyskusji: 2