- Autor: Greg
- Wyświetleń: 2868
- Dodano: 2009-12-15 / 22:28
- Komentarzy: 27
Betlejemskie światło już w Opolu
Do Opola dotarło Betlejemskie Światło Pokoju. Harcerze celebrowali ogień na mszy w katedrze, potem przekazali Opolanom świece płonące betlejemskim światłem. W tym roku, hasłem przewodnim wyjazdu jest "Wszyscy rodzimy się do służby".
Betlejemskie Światło Pokoju to symbol braterstwa i przyjaźni. Płomień co roku wędruje przez cały świat, przekazywany przez skautów różnych narodowości. 13 grudnia na polsko-słowackiej granicy, nasi harcerze odebrali Światło od słowackich skautów. W tym wydarzeniu brali udział także przedstawiciele Chorągwi Opolskiej, którzy przywieźli Światło do Opola.
Po dzisiejszej mszy w katedrze, harcerze zaprosili mieszkańców miasta na Rynek. Przygotowano tam spektakl filmowo-muzyczny, który tłumaczył przesłanie tegorocznej akcji. Podczas spotkania harcerze rozdawali świece, zapalone od ognia z Betlejem.
Zobacz także
IMGW wydał ostrzeżenia dla Opolszczyzny. Obejmie większość regionu
Wydarzenia pod patronatem portalu
Forum pod artykułem jest w trybie "tylko dla zalogowanych".
24opole na Facebooku
Chmura tagów
Ogłoszenia
Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że przeglądając tę stronę wyrażasz zgodę
na zapisywanie na Twoim komputerze niezbędnych do jej poprawnego funkcjonowania plików
cookie.
Więcej informacji na temat plików cookie znajdziecie Państwo na stronie
polityka prywatności.
Kliknij tutaj, aby wyrazić zgodę i ukryć komunikat.
W dyskusji: 27
zaświeć na niebie mym.
Tak szukam Cię wśród nocy,
tęsknię za światłem Twym.
Zaprowadź do stajenki,
Leży tam Boży Syn,
Bóg - Człowiek z Panny świętej,
dany na okup win.
2. O nie masz Go już w szopce,
nie masz Go w żłóbku tam?
Więc gdzie pójdziemy Chryste?
gdzie się ukryłeś nam?
Pójdziemy przed ołtarze,
Wzniecić miłości żar,
I hołd Ci niski oddać:
to jest nasz wszystek dar.
3. Ja nie wiem; o mój Panie,
któryś miał w żłobie tron,
Czy dusza moja biedna
milsza Ci jest, niż on.
Ulituj się nade mną, błagać Cię
kornie śmiem,
Gdyś stajnią nie pogardził,
nie gardź i sercem mym.