(fot: Dżacheć)
Mimo panującej w tym roku suszy, opolscy rolnicy chętnie dziękują za zbiory. - Zawsze należy być wdzięcznym za to, co zrodziła ziemia - mówi pani Anna Nawrocka z Opola.
Największą atrakcję każdego święta plonów, stanowią misternie przygotowywane wieńce dożynkowe, zwane też koronami. - Nad przygotowaniem każdego z tych tradycyjnych arcydzieł pracuje przez dwa tygodnie około 10 pań. To bardzo trudna i wymagająca dużej precyzji praca. - tłumaczy Herbert Niespor.
Zobacz także "Siódmy raz na pielgrzymim szlaku". Z Opola ruszyli w stronę Jasnej Góry
W różnych częściach kraju, dożynki przyjmują najrozmaitsze nazwy: obżynki, wyżynki czy wieńczyny. W Polsce obchodzone są najprawdopodobniej od przełomu XVI i XVII wieku. Organizowali je właściciele ziemscy dla uczczenia pracy służby, żniwiarzy i pracowników najemnych.
Przygotowania do Żniwnioka (pod taką nazwą obchodzone są dożynki m.in. w Opolu) rozpoczynały się co najmniej kilkanaście dni wcześniej pleceniem wieńca z pozostawionych na polu zbóż, jarzębiny, orzechów i kwiatów. Na ogół miał on kształt koła lub korony.
Jednym z głównych punktów dnia było przejście orszaku. Na jego przodzie szły przodownice oraz żeńcy z przyozdobionymi wstążkami kosami, a za nimi reszta mieszkańców wsi. Celem pochodu był okoliczny kościół, gdzie święcono korony. Zwieńczeniem dnia, podobnie jak współcześnie, była uczta połączona z zabawą taneczną.
W dyskusji: 46