Lukas Klemenz (pierwszy z lewej) zadomowił się już w klubie Ligue 1.
Opolanin póki co występuje w zespole rezerw, ale zaliczył już trening z pierwszym zespołem.(Fot: archiwum prywatne)
- Z każdym dniem czuję się tutaj coraz lepiej i nie żałuję swojej decyzji. Porównując Valenciennes do Opola to niebo a ziemia. Tutaj wszystko jest na najwyższym poziomie, dopięte na ostatni guzik. Trenerzy oraz osoby związane z klubem dbają o to, by każdy zawodnik czuł się tutaj jak w domu. Mówiąc krótko – profesjonalizm w każdym calu – opowiada naszemu reporterowi Lukas Klemenz, który po transferze trafił do drużyny rezerw Valenciennes i gra w niej regularnie. Opolanin wystąpił w 12 meczach na środku obrony i udało mu się nawet strzelić bramkę. - Najmilszym wyróżnieniem za dobrą pracę w rezerwach był jednak trening z pierwszym zespołem. Dał mi niesamowitą motywację do pracy – zaznacza.
Sam Lukas przyznaje, że od momentu kiedy trafił do Francji nigdy nie trenował tak ciężko. - W każdy poniedziałek przedstawiany jest nam plan treningów na kolejny tydzień. Z reguły mamy trzy dni z dwoma treningami i trzy dni z jednym, plus mecz – wylicza zawodnik. - Mocny nacisk klub kładzie też na komunikację. Zaraz po podpisaniu kontraktu zostałem wysłany na intensywny kurs francuskiego. Teraz nie mam już problemów z porozumiewaniem się z kolegami na boisku jak również poza nim. Ale to bardzo trudny język i jeszcze sporo muszę się uczyć – opowiada Klemenz.
Zobacz także Ila zapłacimy za gaz od 1 lipca?
Wolny czas wychowanek Fortuny Głogówek spędza na zwiedzaniu miasta oraz na nauce przed maturą, która czeka go w maju. - Przy każdej nadarzającej się okazji staram się też spotykać z mamą. To jej zawdzięczam wszystko, co dotychczas osiągnąłem. Przyjeżdża na każdy mój mecz reprezentacji i zawsze mi mocno kibicuje – podkreśla 18-latek, którego wiele osób tak w Polsce jak i Francji rozpytuje o pochodzenie. - Moja mama jest Polką, a tata Amerykaninem. Urodziłem się w Niemczech, ale odkąd skończyłem 3 miesiące mieszkałem w Polsce. Nigdy nie miałem wątpliwości, jaki kraj chcę reprezentować. Gra z orzełkiem na piersi to dla mnie największy zaszczyt – podsumowuje etatowy członek reprezentacji kolejno U17, U18 oraz U19.
W dyskusji: 20