Fot. lodzkie.pl
Pani Jadwiga urodziła się 15 lipca 1912 roku w Warszawie. Przez wiele lat mieszkała w Łodzi, z którą związała się po II wojnie światowej. W latach 80., w czasie stanu wojennego, wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie spędziła kolejne trzy dekady, mieszkając w Indianapolis i pracując w szpitalu.
Na swoje setne urodziny powróciła do Polski, by - jak sama mówiła - być bliżej ukochanego męża, którego śmierć przed laty rozdzieliła ich na długi czas. Ostatnie lata życia spędziła w jednym z łódzkich domów opieki.
Zobacz także Zdarzenie z udziałem pięciu pojazdów we Wrzoskach. Jeden z kierowców zabrany w kajdankach
Jeszcze kilka miesięcy temu z humorem komentowała swój wiek, pytając retorycznie: "113 lat? Czy to dużo?". Lubiła śpiewać, mówiła biegle po angielsku i zachowywała pogodę ducha. W rozmowach często podkreślała, że "trzeba być dobrym dla innych, wtedy życie jest ok".
Wśród wielu wspomnień, które zostawiła, były opowieści o dzieciństwie w międzywojennej Polsce, doświadczenia wojenne, emigracja, praca w służbie zdrowia i powrót do kraju. Przeżyła dwie wojny światowe, była świadkiem najważniejszych wydarzeń XX wieku i nieprzerwanie zachowywała ciekawość świata.
Jeszcze niedawno cieszyła się odwiedzinami i prezentami z okazji swoich urodzin. Na co dzień blisko związana była ze swoją opiekunką i personelem, z którymi łączyła ją serdeczna relacja. Uwielbiała słodycze - szczególnie Ptasie Mleczko - i do końca życia zachowywała apetyt na rozmowy, wspomnienia i kontakt z innymi.
"Od zawsze była osobą zdecydowaną i niezależną. Dziś bardzo lubi swoją opiekunkę, Bogusławę Mirowską, z którą łączy ją serdeczna relacja.
Zobacz także Pojechał pomóc po zderzeniu z dzikiem. Zginął w tragicznym wypadku z udziałem pijanego kierowcy
"Pani Jadzia to wyjątkowa osoba. Ma ogromne serce, apetyt na życie i zadziwiająco dobre zdrowie. Wyniki badań ma świetne - serce jak dzwon, wątroba pracuje znakomicie. Uwielbia słodycze i nigdy nie odmawia dobrego ciasta - mówi Pani Bogusława."
"Życie to nie jest prosta sprawa, ale trzeba się uśmiechać do ludzi - mówi Pani Jadwiga Żak-Stewart''
"Lubię śpiewać i kocham Polskę. Dziś wam nawet zaśpiewam"
Jest krucha i siwa, ale głos ma wciąż mocny. Śpiewa tak, że inni podopieczni przystają, by jej posłuchać - czytamy w wywiadzie na stronie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego, przeprowadzonym z październiku 2025.
Ten artykuł nie ma komentarzy do wyświetlenia.