(Fot. Archiwum)
Zmiana czasu odbywa się w całej Unii Europejskiej zgodnie z dyrektywą z 2001 roku. Czas zimowy obowiązuje od ostatniej niedzieli października do ostatniej niedzieli marca, kiedy następuje przejście na czas letni. Chociaż wiele osób negatywnie ocenia konieczność dostosowywania zegarów, prace nad całkowitą rezygnacją ze zmiany czasu na poziomie unijnym zostały wstrzymane jeszcze przed pandemią.
Z danych sondażowych wynika, że niemal 70% Polaków chciałoby utrzymania jednego, stałego czasu przez cały rok. Dla porównania, w 2018 roku aż 84% Europejczyków w konsultacjach publicznych poparło taki pomysł, a Komisja Europejska zaproponowała wówczas zakończenie sezonowych zmian czasu. Jednak prace nad projektem utknęły w obliczu pandemii COVID-19 i sprzeciwów części państw członkowskich.
Zobacz także "Nie chcę, żeby ktoś mi mówił, kogo mam kochać". Marsz Równości przeszedł ulicami Opola
Zmiana czasu - koszty i wpływ na zdrowie
Regularna zmiana czasu może negatywnie wpływać na zdrowie i codzienne funkcjonowanie, zakłócając naturalny rytm dobowy. Współczesne badania wykazują, że koszty związane z przesunięciami godzin mogą być zauważalne w wielu sektorach gospodarki, w szczególności w logistyce oraz systemach elektronicznych, gdzie zmiany godzin wymagają dodatkowych nakładów na dostosowanie systemów operacyjnych.
Pomysł sezonowej zmiany czasu został wprowadzony w XX wieku, głównie jako sposób na oszczędzanie energii podczas kryzysów ekonomicznych, ale współczesne badania sugerują, że efekt energetyczny takich zmian jest ograniczony. Japonia, która zrezygnowała z przesuwania zegarów już w 1951 roku, oszacowała, że utrzymanie jednego czasu zmniejszyłoby emisję CO2 i ograniczyło zużycie paliwa, co dodatkowo wpływa na poprawę jakości życia.
W dyskusji: 1