(Fot. Dżacheć)
Koordynatorzy opolskiego Ruchu Poparcia Janusza Palikota - Sebastian Kossakowski oraz Jerzy Baran próbowali pod kurią przeczytać dziennikarzom swój apel oraz złożyć go na piśmie w biurze opolskiego ordynariusza. Ich krótkie wystąpienie było zagłuszane przez kilku mężczyzn, głośno komentujących każde słowo. Pod kurią biskupią zgromadziło się zaledwie kilkanaście osób, jednak dyskusja i atmosfera była bardzo gorąca.
Wiesław Ukleja z Opolskiego Stowarzyszenia Pamięci Narodowej stanął przy drzwiach tłumacząc, że nie pozwoli na obrażanie kościoła. - Nie chcemy politycznych prowokatorów i błaznów w tym mieście. Ja stoję w miejscu publicznym - tak jak hołota Palikota, która pluła na modlących się pod krzyżem ludzi - mówił Ukleja, zasłaniając drzwi do siedziby biskupa. - Nie będziemy się przepychać, wyślemy apel pocztą - odpowiedział Jerzy Baran. Po kilkunastominutowej kłótni przed drzwiami kurii biskupiej pojawił się przedstawiciel duchownego, który bez słowa odebrał pismo.
Zobacz także Wypadek na DW 414 w Chrzelicach. Droga jest zablokowana
Sympatycy Palikota apelują do opolskiego arcybiskupa, by ten w sposób nowoczesny i otwarty prowadził kościół. W apelu czytamy m.in.: "Nikt nie odbiera Kościołowi prawa do kształtowania postaw moralnych i rozwijania wrażliwości moralnej. Jednakże wywieranie presji w sferze politycznej naszym zdaniem różni się istotnie od stawiania najgłębszych pytań moralnych i etycznych. Podważa wiarygodność Kościoła, który często w ciągu 45 lat po II Wojnie Światowej, gwarantował jedyne dostępne obszary wolności. [...] Dotychczasowe stanowisko oraz czyny Kościoła Opolskiego, a także Jana Pawła II, jak i Benedykta XVI świadczą o tym, że rozumieją oni i akceptują fakt, że Kościół Katolicki nie ma już i nie powinien mieć wpływu na prawo i władze świeckie. Czas, aby cały Kościół w Polsce też to zrozumiał i zaakceptował."
Janusz Palikot spotka się z mieszkańcami Opola w najbliższy poniedziałek o godzinie 18:00 w hotelu Festiwal.
W dyskusji: 331
Aborcja w pierwszym trymestrze ciąży jest co do zasady legalna na życzenie lub bez większych ograniczeń bądź nie egzekwuje się przepisów karnych w: Rosji (w latach 1920–1936, a potem od 1955 roku) i przyłączonych do niej republikach radzieckich, takich jak: Białoruś (1920–1936, 1955), Kazachstan (1920–1936, 1955), Turkmenistan (1921–1936, 1955), Ukraina (1922–1936, 1955), Gruzja (1922–1936, 1955), Armenia (1922–1936, 1955), Azerbejdżan (1922–1936, 1955), Kirgistan (1924–1936, 1955), Uzbekistan (1925–1936, 1955) i Tadżykistan (1925–1936, 1955), a także w Islandii (od 1935, zob. aborcja w Islandii), Japonii (1948, zob. aborcja w Japonii), we wchodzących w skład byłej Jugosławii: Serbii (od 1952), Kosowie (1952), Czarnogórze (1952), Macedonii (1952), Bośni i Hercegowinie (1952), Chorwacji (1952) i Słowenii (1952) (zob. aborcja w Słowenii), we wchodzących w skład byłego Związku Radzieckiego: Litwie (od 1955), Łotwie (1955), Estonii (1955) i Mołdawii (1955) oraz na Węgrzech (1956), w Bułgarii (1956), Rumunii (1957–1966, 1990), Korei Północnej (1961), Kubie (1965), Wielkiej Brytanii (1967), Finlandii (1970, zob. aborcja w Finlandii), Singapurze (1970), Indiach (1971), Zambii (1972), Fidżi (1972), Niemczech (1972/1976, zob. aborcja w Niemczech), Danii (1973), Grenlandii (1973), Stanach Zjednoczonych (1973), Portoryko (1973), Korei Południowej (1973), Tunezji (1973), Cyprze (1974), Szwecji (1974, zob. aborcja w Szwecji), Francji (1975), Austrii (1975), Nowej Zelandii (1977), Włoszech (1978), Luksemburgu (1978, zob. aborcja w Luksemburgu), Norwegii (1979, zob. aborcja w Norwegii), Chinach (1979), Belize (1980), Bangladeszu (1981), Holandii (1981), Turcji (1983), Barbadosie (1983), Tajwanie (1985), Grecji (1986), Słowacji (1986), Czechach (1986, zob. aborcja w Czechach), Kanadzie (1988), Republice Zielonego Przylądka (1988), Wietnamie (1988), Mongolii (1989), Belgii (1990), Albanii (1995), Gujanie (1995), Republice Południowej Afryki (1996), Kambodży (1997), Nepalu (2002), Szwajcarii (2002), Portugalii (2007, zob. aborcja w Portugalii), stolicy Meksyku (2007), a także w Urugwaju, Bahrajnie, Gwinei Bissau, Saint Vincent i Grenadynach i w niektórych stanach Australii (1971, 1998, 2002).
Do krajów o zaostrzonych warunkach dopuszczalności przerywania ciąży lub jej całkowitym zakazie w Europie należą Malta, San Marino, Watykan, Monako, Andora, Liechtenstein, Irlandia i Polska oraz większość państw latynoamerykańskich (np. Chile (zob. aborcja w Chile), Salwador i Nikaragua), położonych w Afryce (np. Czad, Somalia i Angola), na Bliskim Wschodzie (np. Egipt, Syria i Iran) i w Azji Południowo-Wschodniej (np. Birma, Indonezja i Filipiny, zob. aborcja na Filipinach).
Kosciol sie do polityki nie wtraca, za to mamy krola,ktory robi to za nich.
Niby kraj demokratyczny ale nie mamy za duzo do powiedzienia.Moze....gdybysmy mieli takie media jak Wy wPolsce,to by bylo latwiej.Pozazdroscic Wam TVN 24.
Wlasnie mamy wiatr i satelita zamilkl:(
kosciol moze opinie wyrazic ale tych co kosciol urazają to pokarze . ci co pisza anty kosiolowi jakies posty tu na forum ,to zadam pytanie... czy wasi rodzice maja slub koscielny?? po co sie pobierali,sakrament przyjęli skoro wychowali bande antychrystow?? modle sie za was..
Polityka w kościele to kuriozalna pomyłka, której nie da się naprawić od czasów zamierzchłego średniowiecza i w związku z tym zamiast walczyć należy ignorować. Poza tym wg mnie faceci powinni móc decydować o każdym aspekcie kobiecej d..y dopiero po tym jak sami będą w stanie donosić ciążę i móc wydać potomstwo na świat, póki co kobiety powinny same decydować o tym co i jak chcą zrobić, toć każdy z nas został obdarzony wolną wolą- scheda po stwórcy , czyż nie ?!
Swój obecny program polityczny opiera na ludziach niedokształconych, idących w życiu po najmniejszej linii oporu. Niepotrzebne dziecko, co tam, aborcja i problem z głowy. Dawniej problem z Żydami załatwiano kulą w głowę i po sprawie, dziś sprawę nienarodzonego dziecka rozwiązuje się igłą. Zapładnianie in vitro głosi się metodą leczenia bezpłodności, przy czym wyleczenie tej choroby poległoby na tym, iż po takim zabiegu para mogłaby mieć już normalnie drugie dziecko. Do dnia dzisiejszego nie odnotowano takiego faktu. Dlaczego kościół wyraża na te tematy swoje zdanie? Kościół jest odrębną instytucją w państwie, i ma prawo jak i obowiązek informowania swoich wiernych, i te zadanie spełnia. Może ktoś zgadza się z opinia na temat aborcji, ale dlaczego wetuje in vitro? Aby to zrozumieć należy spojrzeć na to z naukowego punktu widzenia. Rozwój technologi pozwala nam zrozumieć, że płód jest organizmem żyjącym i to od momentu zapłodnienia. Aby mogło dojść do in vitro konieczne jest zapłodnienie kilku komórek jajowych. Procedura zazwyczaj nie udaje się za pierwszym razem i musi zostać powtórzona. Pozostałe komórki za opłatą zostają przechowane, aż i tak za kilkadziesiąt lat albo i dużo wcześniej zostaną zniszczone. Patrząc z tego punktu widzenia stajemy się mordercami własnych poczętych w probówce dzieci. Czemu się o takich aspektach głośno nie mówi? Aborcja i in vitro jest żyłą złota dla osób wykonujących te zabiegi oraz koncernów farmaceutycznych. Ludziom najłatwiej żyć w kłamstwie mediów i nie szukać prawdy. Ale mówiąc wprost na debilach najłatwiej zarobić.
Ja Wam mowie nie idzcie ta droga.;)