(Fot. Dżacheć)
- Śląskie tradycje bożonarodzeniowe mieszają się z innymi - to efekt tego, że Opolszczyzna jest tyglem narodów. Oprócz rodowitych Ślązaków, część mieszkańców województwa przybyła tutaj po wojnie z kresów wschodnich, a także różnych części przedwojennej i obecnej Polski - tłumaczy Małgorzata Goc, etnograf z Muzeum Śląska Opolskiego.
Tradycje świąt Bożego Narodzenia są jeszcze ciągle żywe, mimo wszechobecnej unifikacji zwyczajów.
Zobacz także Zderzenie skutera z Toyotą w centrum Opola. Jedna osoba poszkodowana
W rodzinach zasiadających do wieczerzy na stole najczęściej pojawiają się potrawy, które ze swojego dzieciństwa pamięta pani domu.
- Wigilia raczej nie była obchodzona u Ślązaków, świętowało się przez dwa dni tylko Boże Narodzenie - mówi etnograf.
Natomiast przyglądając się potrawom na wigilijnym stole, możemy rozpoznać potrawy z różnych stron kraju.
Wigilię rozpoczyna opłatek. Domownicy przełamują się nim, składając sobie życzenia. Dawniej gospodarze dzielili się nim również ze swoim inwentarzem. Aby jednak rozróżnić opłatek dawany zwierzętom, często podczas wypieku barwiono go. Niektóre rodziny dodawały do niego miodu.
Również sposób jego podawania był różny - tradycyjnie na sianku, ale także na wypieczonej specjalnie do tego celu bułce drożdżowej.
Zobacz także Od dziś więcej miejsc do parkowania w centrum Opola
Na wigilijnym stole jako pierwsza pojawia się zupa. Barszcz czerwony to tradycja pochodząca z kresów wschodnich, tam barszczem nazywana jest każda kwaśna zupa - zatem barszcz wigilijny to zupa z kiszonych buraków.
Ślązacy tradycyjnie przygotowywali zupę grzybową lub rybną. A barszcz z fasolą "jasiem" spotkać możemy na stołach w Małopolsce.
Kolejną potrawą są ryby. Na stołach tradycyjnie pojawiały się takie ryby, na jakie po prostu gospodarzy było stać. Najczęściej były to ryby rzeczne, śledzie. Karp to ryba hodowlana, a stawy były przeważnie przy klasztorach bądź dworach - stąd ta uważana przez nas za tradycyjną rybę, w przeszłości gościła głównie u zamożniejszej części społeczeństwa.
Pierogi również nie były tradycyjnym pokarmem w śląskich domach. Bywały za to gołąbki, i to koniecznie z olejem lnianym.
Wieczerzę kończy oczywiście deser. Kutia czy makówka? Kutia to potrawa ze wschodu. Niektórzy przyrządzają ją z ryżem, inni - z wiórkami kokosowymi czy rumem. Makówka zaś jest popularna głównie na Śląsku.
Zobacz także Tragiczny finał porannego zdarzenia w Lędzinach
Ozdoba towarzysząca świętom to na Śląsku tradycyjnie dziaduch. Był to przeważnie niewymłócony snop żyta, stojący w kącie izby.
Pod sufitem wieszało się także zieloną gałąź, a na niej ozdoby. Nazywano ją podłaźniczką.
W dyskusji: 118
Ale bylo by...
Mikołaj z reniferami na kołkach..
Niema to jak nasze $laskie Dzieciątko^^
Powiedziano w bibli jest ze tego dnia tylko raz dziennie sie sporzywa jedzenie,rano idzie sie po swiatlo betlejemskie do kosciola, i wtedy jzu po kosciele jak sie wroci to sie reszte przygotowuje. A na stole slaskim zawsze jest 12 potraw nic wiecej nic mniej. U mnie w domu zawsze tradycja jest oprucz potraw powinna na stole byc woda sw.krzyzyk,swieczka z swiatlem Betlejemskim,chleb sol, dajemy sobie tez luske od Karpia na szczescie zyby pieniedzy nigdy niebrakowalo. A co do jedzenia to mamy Zupe grochowa,pozniej ziemniaki,kapuste kwaszona,karpia,filety rybne,makowki do makowek musi byc Sos z suszonych owocow,marchewke mrozona,sledz w smietanie itp. az do 12 potraw i prezedewszystkim Swiateczny Oplatek. To jest slaska wigilia do tego modlitwa przed i po posilku a puzniej Ukochane Prezenty :)
WesOłych $wiĄt ***
A z prezentami przychodzi Dzieciątko!