(Fot. Dżacheć)
- Jest to nasz aneks do dyplomu, który broniliśmy w wakacje. W prace - które ostatecznie trwały 2 miesiące - zaangażował nas profesor Marian Molenda, który chciał, byśmy wraz z Bartkiem wykonali takie dzieło - tłumaczy Ewa Dębicka.
Rzeźba ma 160 centymetrów wysokości, w ramionach natomiast liczy 90 centymetrów szerokości. - Jej wykonanie nie było łatwe, ponieważ musieliśmy zachować wszelkie proporcje, co chyba było w tym wszystkim najtrudniejsze. Równie istotna była symetria twarzy. Jednak z końcowego efektu jesteśmy bardzo zadowoleni i czujemy ogromną dumę, że Junona stoi już na postumencie i możemy ją zobaczyć w całości - dodaje artystka.
Zobacz także Śmiertelne potrącenie na torach w Przyworach. Występują utrudnienia w ruchu pociągów
Andrzej Hamada, architekt i znawca historii naszego miasta, przypomniał także zawiłe losy Opolskiej Junony. - Przede wszystkim warto wspomnieć, że pierwotnie rzeźba oddająca piękno greckiej bogini Junony powstała jako dzieło mające promować pierwszą opolską cementownię należącą do Friedricha Grundmanna na światowej wystawie osiągnięć gospodarczych Expo. Otrzymała wówczas wyróżnienie, ponieważ wśród worków cementu czy betonowych bloków była czymś zupełnie innym, o wiele bardziej subtelnym. Potem też była wystawiana we Wrocławiu. Później rzeźba stanęła przed budynkiem poczty głównej, a jeszcze później - mówiąc w dużym skrócie - w tak zwanym Lasku, czyli w miejscu, gdzie obecnie znajduje się Park Nadodrzański. Niestety, w czasie wojny Armia Czerwona najprawdopodobniej ukradła lub zniszczyła rzeźbę. Dziś jednak powróciła ona na swoje miejsce, co mnie bardzo cieszy. Gratuluję zarówno panu profesorowi Molendzie, jak i jego studentom, że przyczynili się do tego - mówi Hamada.
W dyskusji: 14