(fot. Dżacheć)
Jest Pan obecny w polskiej kulturze 40 lat. Jakie są Pana pierwsze wspomnienia ze sceną?
Dziewięć lat, Zespół pieśni i tańca Dzieci Warszawy - tańczę taniec chiński. Krąg się zatoczył - zaczynałem od chińskiego tańca, a teraz Pani Premier była w Chinach i ja już sobie kupiłem takie wdzianko, ponieważ mam być przewodnikiem po jedwabnym szlaku.
Zobacz także Race na trybunach podczas meczu Odry ze Śląskiem. Policja prowadzi czynności
Na przestrzeni tych wszystkich lat z Andrzejem Rosiewiczem kojarzyła się duża, kolorowa mucha. Skąd pomysł na taką charakteryzację?
Starałem się mieć osobowość taką, która jest silna i stała, i to mi się jakoś udało, natomiast potem pomagałem sobie muchą. To był jeden z pomysłów komórki, która mną steruje.
Kilkukrotnie występował Pan przed opolską publicznością. Jak może Pan ocenić nasze poczucie humoru?
Poczucie humoru jest pokoleniowe i się trochę zmienia. Ja, który nie żyłem przed wojną to doceniałem też to, bo mądrością człowieka jest, żeby widzieć co było przedtem, co jest teraz i co będzie później, bo lepiej się rozumie społeczeństwo i człowieka. Nie można się zamykać w jednym kręgu żartu, tylko starać się poszerzać. W związku z tym martwi mnie trochę to poczucie humoru publiczności, bo ludzie w średnim wieku i starsi doceniają to, co ja, ale boleję trochę nad tym, że nie miałem dostępu do młodzieży. Andrzeja Rosiewicza nie ma z 15 lat w telewizorze, w związku z tym oni nie mogą poznać przyjemnego, inteligentnego żartu Andrzeja Rosiewicza i boleję nad tym, że takich przykładów nie mają, ponieważ idą do kina, pada jakieś przekleństwo i to jest dla nich śmieszne. Często wydaje się serię kabaretów, które są dosyć płaskie i dosyć słabe i jeżeli ja słucham ludzi niektórych to jestem rozczarowany poziomem żartów, które są opowiadane. Nie tylko w żarcie jakość się liczy, ważne żeby to było z wyższej półki, żeby nie lecieć bylejakością.
Zobacz także Festiwal Ognia i Wody nad Jeziorem Nyskim. Tysiące widzów i widowiskowy pokaz
Czy można coś zrobić żeby tą jakość i poczucie humoru wśród młodzieży poprawić?
Oczywiście. Trzeba tylko decydentów medialnych, którzy powiedzą - wybierzmy tych, którzy mają klasę i mają takie poczucie humoru i dajmy przykład młodzieży. Ja takiego działania nie widzę w ogóle, ale utrwalanie bylejakości.
Co może Pan powiedzieć o współczesnej piosence?
Jakość wpada, ale i wypada. Przedtem było tak, że piosenka "Najwięcej witaminy", "Chłopcy radarowcy", "40 lat minęło" trwała i to jest trwały ślad w estradowej polskiej kulturze. Teraz wpadają piosenki z takim umiarkowanym talentem pisanym. Dlatego też tacy ludzie jak - Seweryn Krajewski, Andrzej Rosiewicz - ci, co komponują przeboje, powinni być szanowani, a ich głos powinien docierać do widza. Chciałbym, jak to nazwał ten Portugalczyk, co wygrał teraz Eurowizję - po tych utworach fast foodów i fajerwerków, aby znowu nastała epoka skupienia, liryzmu, czegoś naprawdę fajnego, osobowościowego.
Życzę, aby tak się stało. Dziękuję za rozmowę.
Zobacz także "Nie chcę, żeby ktoś mi mówił, kogo mam kochać". Marsz Równości przeszedł ulicami Opola
W dyskusji: 14