Z powodu zbliżających się świąt Bożego Narodzenia na polskich i opolskich drogach wyjątkowo duży ruch.
Jak pokazuje doświadczenie poprzednich lat, to okres obfitujący w różnego rodzaju zdarzenia drogowe.
O 12:40 do tragicznego wypadku doszło na drodze krajowej nr 46, pomiędzy Sosnówką a Niemodlinem. - Kierujący renault scenic, z nieustalonej przyczyny zjechał na przeciwny pas ruchu, następnie do rowu gdzie uderzył w drzewo - informuje dyżurny Komendy Wojewódzkiej Policji w Opolu.
Nikt nie przeczy i nie potwierdza że wypadek powstał w wyniku takich czy innych okoliczności .Chamskie jest to że takie dupki jak Ty oceniają czyjąś jazdę .Baranie jak jesteś taki inteligentny że widzisz czyjeś błędy ortograficzne , widziałeś wypadek to spełnij swój cywilny obowiązek i zgłoś się na policję bo jak do tej pory nie brakuje filozoficznych interpretacji wypadku, komentarzy jest coraz więcej, a nadal brakuje wiarygodnych świadków .Chyba że to Ty zajechałeś drogę dla renault i boisz się konsekwencji.Dalej woź się tym pięknym wozem i ciesz się życiem, ja natomiast z okazji Nowego Roku nie życzę Ci czołówki jakiej Ty życzysz dla Oga .Zawsze zastanawiałam się ,skąd biorą się debile - oni po prostu się rodzą- współczuję Ci i Twojej rodzinie.A tak między nami debil to i tak skromne pseudo Twojej osoby!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1!!!!
Witaj. Po krótko wypadek wyglądał tak, Samochód jadący przedemną skręcał w lewo na Michałówek w tym czasie kierowca Renault wyprzedzał i chyba nie chcąc wpaść na tego co skręcał zaczął hamować. Widać było że wpadł w poślizg i nie mógł opanować samochodu.
żadne słowa nie ukoją bólu,ale chcę byście wiedzieli,że jesteśmy z WAMI .Elwira,Andrzej,Daria iIlona.Ciągle widzę Jego usmiechniętą twarz jak żegnał się ze mną i niech taki pozostanie w naszej pamięci.ŻEGNAJ BOGUŚ!!
Trzeba być debilem, żeby wyprzedzać (z lewej!) skręcający w lewo samochód. Podwójnym debilem, żeby wyprzedzać na skrzyżowaniu - oznakowanym! Ale co tam, koleś miał duże auto, czyli takiemu wszystko wolno - i się przeliczył...
kolego troszeczkę wpółczucia dla rodziny zmarłego!!!To raczej ty jesteś debilem pisząc takie rzeczy!!!Pamiętaj że nikt nie zna ani dnia ani godziny to mógłby być każdy nawet ty i czy było by miło twojej rodzinie czytać takie słowa? Piszesz "duże auto" ale na to duże auto ten człowiek bardzo ciężko pracował!!! zanim zaczniesz komentować zastanów się co może czuć ktoś inny w takiej tragedii! Niekiedy nasze komentarze lepiej zachować dla siebie!!!
Przeczytaj uważnie mój komentarz powyżej - facet doprowadził do sytuacji na własne życzenie. Za kółkiem mam zasadę - jeśli mam wątpliwości, to nie podejmuję manewru. Koleś uznał widocznie, że może olać przepisy i wyprzedzał skręcającego na skrzyżowaniu. A co do jazdy dużym autem - zdziwiłbyś się, jak jestem traktowany przez innych kierowców, gdy jadę "autkiem", a jak, gdy prowadzę duży samochód. Jadąc terenówką nikt nie zajechał mi drogi, nikt nie poganiał światłami, nikt nie wymuszał pierwszeństwa, nikt nie spychał na pobocze przy wyprzedzaniu. Stąd moja kąśliwa uwaga, że "duży może więcej" ale do czasu, co widać na zdjęciach.
do człowieka ze wsi jeżeli było tak jak piszesz to ten człowiek zachował się naprawde w sposób wyjątkowo odpowiedzialny bo połżył na szali swoje życie nie chciał doprowadzić do kolizji ciekaw jestem czy byś tak samo się zachował tylko mi nie pisz że w tobie taka sytuacje się nigdy nie przytrafi bo za kółkiem sidze już 26 lat przejechałem setki tysięcy kilometrów i nie jedno widziałem pewne jest tylko to że kiedyś każdy z nas zakończy swoje życie
Do oga: jeśli wg Ciebie tak wygląda "odpowiedzialne zachowanie za kółkiem", to życzę Ci (z okazji nadchodzącego Nowego Roku), żebyś szybko trafił na takiego "odpowiedzialnego", najlepiej na czołówkę!
Oga, to Ty chyba masz problemy z rozumieniem tego, co czytasz, o ortografii nie wspominając... Przeanalizuj dokładnie ten wpis: " Dawid: Witaj. Po krótko wypadek wyglądał tak, Samochód jadący przedemną skręcał w lewo na Michałówek w tym czasie kierowca Renault wyprzedzał i chyba nie chcąc wpaść na tego co skręcał zaczął hamować. Widać było że wpadł w poślizg i nie mógł opanować samochodu.", a potem się wymądrzaj. Kolo był zbyt pewny siebie, wyprzedzał na chama (może jak zwykle?) i się przeliczył. Za kółkiem trzeba używać przede wszystkim mózgu, a nie prawej nogi cisnąc do dechy, by za moment z piskiem hamować!
Chociaż wrogowie zabili Syna Bożego, to przecież nigdy nie utracił on prawa do doskonałego życia ludzkiego, gdyż zachował prawość wobec Boga. Ale jak leżący w grobie martwy Jezus mógł wykorzystać dla dobra człowieka tę cenną wartość, jaką było prawo do życia ludzkiego? Jehowa dokonał tu innego cudu. Był to pierwszy cud tego rodzaju. Trzeciego dnia po złożeniu Jezusa do grobu wskrzesił go jako nieśmiertelne stworzenie duchowe (Rzymian 6:9; 1 Piotra 3:18). Chcąc utwierdzić wiarę w zmartwychwstanie, Jezus przy różnych okazjach materializował się i ukazywał swoim uczniom w ciałach ludzkich. Pewnego razu widziało go ponad 500 osób. Ani oni, ani apostoł Paweł, który później zaniewidział, gdy ujrzał Jezusa w chwale, nie mieli żadnego powodu do powątpiewania w cud jego zmartwychwstania (1 Koryntian 15:3-8; Dzieje Apostolskie 9:1-9).
Po 40 dniach wskrzeszony Jezus wstąpił do nieba, żeby stanąć przed obliczem Boga i przedstawić Mu wartość swej doskonałej człowieczej ofiary, złożonej dla wyzwolenia ludzkości. „Ten jednak złożył na stałe jedną ofiarę za grzechy i zasiadł po prawicy Boga, czekając odtąd, aż jego nieprzyjaciele legną jako podnóżek pod jego stopy” (Hebrajczyków 10:12, 13). Pierwsza dostąpiła wybawienia dzięki temu okupowi „mała trzódka” wiernych chrześcijan „należących do Chrystusa” (Łukasza 12:32; 1 Koryntian 15:22, 23). „Ci zostali wykupieni spośród ludzkości” i wobec tego po zmartwychwstaniu stają się duchowymi towarzyszami Chrystusa w niebie (Objawienie 14:1-5). A co będzie z mnóstwem ludzi, którzy obecnie leżą martwi w grobach? Kiedy Jezus przebywał na ziemi, oświadczył, że otrzymał od Ojca prawo sądzenia i dawania życia. Powiedział też: „Nie dziwcie się temu, ponieważ nadchodzi godzina, w której wszyscy, co są w grobowcach pamięci, usłyszą jego głos i wyjdą (...) na zmartwychwstanie” (Jana 5:26-29). Przywróci ich do życia na rajskiej ziemi.
Zwróćmy uwagę na słowa Jezusa: „Nie dziwcie się temu”. Niemniej jednak jak można kogoś, kto już dawno umarł, wybawić ze śmierci i przywrócić do życia? Czy jego ciało nie wróciło do prochu? Niektóre cząsteczki tego ciała mogły nawet zostać przyswojone przez inne żywe organizmy, na przykład przez rośliny i zwierzęta. Zmartwychwstanie nie oznacza jednak ponownego zebrania tych samych pierwiastków chemicznych, lecz stworzenie przez Boga na nowo tej samej osoby mającej identyczną osobowość. Bóg ukształtuje z pierwiastków ziemi nowe ciało i obdarzy je tymi samymi cechami charakterystycznymi, tą samą indywidualnością, tą samą pamięcią, tym samym wzorem życia, który ta osoba wyrobiła sobie do chwili śmierci.
Może przeżyłeś spalenie się domu, do którego byłeś bardzo przywiązany. Mógłbyś jednak z łatwością go odbudować, bo utkwił ci w pamięci obraz wszystkich ulubionych przez ciebie detali. Tym bardziej Bóg, Twórca pamięci, potrafi odtworzyć ludzi, których On pamięta, ponieważ ich umiłował (Izajasza 64:8). Właśnie dlatego w Biblii użyto wyrażenia „grobowce pamięci”. Gdy przyjdzie wyznaczony przez Boga czas przywrócenia zmarłych do życia, dokona On tego cudu, tak jak dokonał cudu stworzenia pierwszego człowieka, tym razem jednak powtórzy to wielokrotnie (Rodzaju 2:7; Dzieje Apostolskie 24:15).
Ludzie, którym Bóg przywróci życie, będą mieć widoki na to, że śmierć już nigdy nie usunie ich z ziemi. Ale czy życie wieczne na ziemi w ogóle jest możliwe? Nie tylko możliwe, lecz nawet pewne, ponieważ taka jest wola i zamierzenie Boga (Jana 6:37-40; Mateusza 6:10). Dziś człowiek umiera tylko dlatego, że odziedziczył śmierć po Adamie. Jeśli jednak wziąć pod uwagę niezliczoną różnorodność zdumiewających tworów na ziemi, które mają cieszyć człowieka, to jego stosunkowo niedługie życie, nie przekraczające 100 lat, jest o wiele za krótkie! Gdy Bóg dawał tę ziemię dzieciom ludzkim, mieli oni żyć na niej i radować się wspaniałością Jego dzieł stwórczych nie tylko przez 100 czy nawet 1000 lat, lecz zawsze! (Psalm 115:16; 133:3).
Przykro pisać, ale to szczęście w nieszczęściu. Przcież mógł naprzeciwko jechać pojazd z kilkoma osobami i co wtedy? A wyraźnie piszą: nagle zjechał na przeciwny pas i... Jeśli ktoś żałuje takiego osobnika, to nie szanuje innych. I lamenty mamuś, dzieci, czy innych powinowatych nic nie zmienią. Albo jechał za szybko, albo nie dostosował sie do warunków, albo stan zdrowia... Nie ważne. Ważne, że jednego potencjalnego zabójcy już nie ma. Żadnego usprawiedliwienia. Dopokąd tego powszechnie nie zrozumiemy, będą takie głupawe gesty współczucia, które są wyrazem naiwności i braku zrozumienia problemu nieodpowiedzialnych kierowców. Takie sprawy się właściwie ocenia, kiedy ktoś w podobny sposób zabije bliską, niewinną osobę.
Zaj*biście... Te teksty co tu piszecie... Po prostu!! Niech was szlak. Jesteście moim zdaniem nieczuli aż do bolu!! Tym ludziom zmarła bliska im osoba i to w dzień świąt. A wy co?? Potraficie tylko wyjeżdżać z tekstem "noga z gazy i po problemie". Nie mówię do wszystkich oczywiście. Jesteście po prostu denni! I pomijając to, ze to był mój sąsiad to mówię wam to co o was sądzę sam. Jesteście po prostu nieczuli i tyle. I wyrazy ogromnego współczucia dla rodziny i znajomych Ś.P. Bogdana Cz., a w szczególności dla Ewy, Pawła i ich Mamy. Trzymajcie się! Klaudiusz
Wyrazy głębokiego współczucia dla całej rodziny zmarłego. Pan Bogdan był wspaniałym człowiekiem!!! Na zawsze zapamiętamy jego uśmiechnięta twarz. Nigdy o Tobie nie zapomnimy! Spoczywaj w pokoju.
Znałem Bogdana krotko w ramach budowy sieci na osiedlu przy Partyzanckiej w Opolu. Jestem tam Kierownikiem budowy. Szok dla mnie bo jesczce w piatek rozmawialismy o robotach i planach a tu!!!! stop. Składam kondolencje rodzinie Bogdana i niech ci ziemia lekka bedzie.
Bogdan choc nie znalem Cię osobiscie ale znalem Cię z widzenia pracowalismy na jednej budowie niech Ci ziemia lekką bedzie... wyrazy wspóczucia dla bliskich najszczersze kondolecje skladaja koledzy z firmy EuroInwest w Opolu
Znalem Bogdana,chodzilismy na Dskoteki w latach 80-tych do, Naroka cala Paczka, nie widzialem go okolo 20 lat,byl bardzo pogodnym,i wesolym kumplem.
Wyrazy wspoczucia dla rodziny, i wieczny odpoczynek racz mu dac Panie!
Skalda Robert K z Skarbiszowa/Hagen
Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że przeglądając tę stronę wyrażasz zgodę
na zapisywanie na Twoim komputerze niezbędnych do jej poprawnego funkcjonowania plików
cookie.
Więcej informacji na temat plików cookie znajdziecie Państwo na stronie
polityka prywatności.
Kliknij tutaj, aby wyrazić zgodę i ukryć komunikat.
W dyskusji: 209
Spoczywaj w pokoju tatusiu [*]
Tobą
Nie wiem kim jesteś ale wielkie dzięki... Przynajmniej wiem, jak mój tatuś zginął ;(
Jeszcze raz dzięki
Chociaż wrogowie zabili Syna Bożego, to przecież nigdy nie utracił on prawa do doskonałego życia ludzkiego, gdyż zachował prawość wobec Boga. Ale jak leżący w grobie martwy Jezus mógł wykorzystać dla dobra człowieka tę cenną wartość, jaką było prawo do życia ludzkiego? Jehowa dokonał tu innego cudu. Był to pierwszy cud tego rodzaju. Trzeciego dnia po złożeniu Jezusa do grobu wskrzesił go jako nieśmiertelne stworzenie duchowe (Rzymian 6:9; 1 Piotra 3:18). Chcąc utwierdzić wiarę w zmartwychwstanie, Jezus przy różnych okazjach materializował się i ukazywał swoim uczniom w ciałach ludzkich. Pewnego razu widziało go ponad 500 osób. Ani oni, ani apostoł Paweł, który później zaniewidział, gdy ujrzał Jezusa w chwale, nie mieli żadnego powodu do powątpiewania w cud jego zmartwychwstania (1 Koryntian 15:3-8; Dzieje Apostolskie 9:1-9).
Po 40 dniach wskrzeszony Jezus wstąpił do nieba, żeby stanąć przed obliczem Boga i przedstawić Mu wartość swej doskonałej człowieczej ofiary, złożonej dla wyzwolenia ludzkości. „Ten jednak złożył na stałe jedną ofiarę za grzechy i zasiadł po prawicy Boga, czekając odtąd, aż jego nieprzyjaciele legną jako podnóżek pod jego stopy” (Hebrajczyków 10:12, 13). Pierwsza dostąpiła wybawienia dzięki temu okupowi „mała trzódka” wiernych chrześcijan „należących do Chrystusa” (Łukasza 12:32; 1 Koryntian 15:22, 23). „Ci zostali wykupieni spośród ludzkości” i wobec tego po zmartwychwstaniu stają się duchowymi towarzyszami Chrystusa w niebie (Objawienie 14:1-5). A co będzie z mnóstwem ludzi, którzy obecnie leżą martwi w grobach? Kiedy Jezus przebywał na ziemi, oświadczył, że otrzymał od Ojca prawo sądzenia i dawania życia. Powiedział też: „Nie dziwcie się temu, ponieważ nadchodzi godzina, w której wszyscy, co są w grobowcach pamięci, usłyszą jego głos i wyjdą (...) na zmartwychwstanie” (Jana 5:26-29). Przywróci ich do życia na rajskiej ziemi.
Zwróćmy uwagę na słowa Jezusa: „Nie dziwcie się temu”. Niemniej jednak jak można kogoś, kto już dawno umarł, wybawić ze śmierci i przywrócić do życia? Czy jego ciało nie wróciło do prochu? Niektóre cząsteczki tego ciała mogły nawet zostać przyswojone przez inne żywe organizmy, na przykład przez rośliny i zwierzęta. Zmartwychwstanie nie oznacza jednak ponownego zebrania tych samych pierwiastków chemicznych, lecz stworzenie przez Boga na nowo tej samej osoby mającej identyczną osobowość. Bóg ukształtuje z pierwiastków ziemi nowe ciało i obdarzy je tymi samymi cechami charakterystycznymi, tą samą indywidualnością, tą samą pamięcią, tym samym wzorem życia, który ta osoba wyrobiła sobie do chwili śmierci.
Może przeżyłeś spalenie się domu, do którego byłeś bardzo przywiązany. Mógłbyś jednak z łatwością go odbudować, bo utkwił ci w pamięci obraz wszystkich ulubionych przez ciebie detali. Tym bardziej Bóg, Twórca pamięci, potrafi odtworzyć ludzi, których On pamięta, ponieważ ich umiłował (Izajasza 64:8). Właśnie dlatego w Biblii użyto wyrażenia „grobowce pamięci”. Gdy przyjdzie wyznaczony przez Boga czas przywrócenia zmarłych do życia, dokona On tego cudu, tak jak dokonał cudu stworzenia pierwszego człowieka, tym razem jednak powtórzy to wielokrotnie (Rodzaju 2:7; Dzieje Apostolskie 24:15).
Ludzie, którym Bóg przywróci życie, będą mieć widoki na to, że śmierć już nigdy nie usunie ich z ziemi. Ale czy życie wieczne na ziemi w ogóle jest możliwe? Nie tylko możliwe, lecz nawet pewne, ponieważ taka jest wola i zamierzenie Boga (Jana 6:37-40; Mateusza 6:10). Dziś człowiek umiera tylko dlatego, że odziedziczył śmierć po Adamie. Jeśli jednak wziąć pod uwagę niezliczoną różnorodność zdumiewających tworów na ziemi, które mają cieszyć człowieka, to jego stosunkowo niedługie życie, nie przekraczające 100 lat, jest o wiele za krótkie! Gdy Bóg dawał tę ziemię dzieciom ludzkim, mieli oni żyć na niej i radować się wspaniałością Jego dzieł stwórczych nie tylko przez 100 czy nawet 1000 lat, lecz zawsze! (Psalm 115:16; 133:3).
"wieczny odpoczynek racz mu dać Panie" [*]
to bardzo ważne dla mnie
Wyrazy wspoczucia dla rodziny, i wieczny odpoczynek racz mu dac Panie!
Skalda Robert K z Skarbiszowa/Hagen
Głębokie wyrazy współczucia dla jego rodziny.