Koncert w ramach DNI MUZYKI ŻYDOWSKIEJ – Ernest Bloch Festival
pod patronatem Marszałka Województwa Opolskiego

Grupa Rafała Kmity

Aj waj! czyli historie z cynamonem

Aj waj! czyli historie z cynamonem” to na poły kabaretowy na poły teatralny spektakl osnuty na motywach kultury żydowskiej. Pełne dwie godziny żydowskiego humoru najwyższej klasy. Dziennik “Rzeczpospolita” uznał spektakl za jedno z czterech najlepszych przedstawień teatralnych 2005 roku, natomiast tygodnik „Przegląd” umieścił go w dziesiątce najważniejszych wydarzeń teatralnych sezonu 2006/2007.
Kmita potrafił zaginiony świat ożywić w teatrze. Zestawił z niego serię scen, naładowanych dowcipem. Na scenie pojawia się gama kolorowych typów ludzkich: swat, chcący opchnąć postarzałemu kawalerowi pannę, rabin wyczekujący Mesjasza czy handlarze szukający naiwnych klientów. Kmita żarty umiejętnie oprawił puentami, scenki bawią nie tylko słowem, ale i zestawieniem postaci. Tekst uzupełnia wielobarwna muzyka Bolesława Rawskiego. Raz pogodna i figlarna, że aż nogi same niosły do tańca, w innym miejscu melancholijna i nostalgiczna. W repertuarach teatrów próżno by szukać takiego ładunku humoru i życiowej mądrości. Zabawnej i dającej do myślenia. Spektakl “Aj, waj! Czyli historie z cynamonem” Rafała Kmity spełnia wszystkie te wymagania.
Cenię bardzo wysoko Rafała Kmitę jako niezwykle wszechstronnego człowieka nie tylko kabaretu ale i teatru. Jego propozycje są bowiem swoistą syntezą teatru i kabaretu. Nie jest to kabaret tradycyjny, czyli składanka, a coś, co pretenduje do miana teatru kabaretowego. Jest on nacechowany humorem wysokiej próby, ironią i mądrością po prostu. Te scenariusze Rafała Kmity są świetnie realizowane przez całą jego grupę. Jego kabaretowo-teatralne partytury znalazły doskonałą instrumentację. Jestem szczerym admiratorem Grupy Rafała Kmity.
Wojciech Młynarski
Kabaret Rafała Kmity – dynamiczny i rozśpiewany – dobrze znany jest ogólnopolskiej publiczności. Ja takie zaliczam się do grona sympatyków tej znakomitej grupy. Jedynym mankamentem tego kabaretu jest to, że zbyt rzadko prezentował się publiczności poznańskiej, ale to jest do naprawienia…
Zenon Laskowik